Σιωπή και Φως

Κατ᾽ αὐ­τόν τόν τρό­πο, ἡ πε­ρί­ο­δος τοῦ Τρι­ω­δί­ου εἶ­ναι ἕ­να κά­λε­σμα γιά ἐ­σω­τε­ρι­κή με­τα­μόρ­φω­ση. Εἶ­ναι μί­α εὐ­και­ρί­α νά ἀ­φή­σου­με πί­σω μας κά­θε βά­ρος ἁ­μαρ­τί­ας, νά ἀ­να­ζη­τή­σου­με τήν εἰ­ρή­νη μέ τόν Θε­ό καί τόν συ­νάν­θρω­πο καί νά βα­δί­σου­με τόν δρό­μο πού ὁ­δη­γεῖ στό Φῶς τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως. Ἡ πο­ρεί­α αὐ­τή δέν εἶ­ναι ἁ­πλῶς μί­α προ­σω­πι­κή πνευ­μα­τι­κή ἄ­σκη­ση, ἀλ­λά καί μί­α εὐ­και­ρί­α νά ζή­σου­με τή χα­ρά τῆς ἐ­νο­ρί­ας, νά ἑ­νω­θοῦ­με μέ τούς ἀ­δελ­φούς μας στήν προ­σευ­χή καί τήν προ­σμο­νή τοῦ θριά­μβου τῆς ζω­ῆς ἐ­πί τοῦ θα­νά­του. Τό Τρι­ώ­διο μᾶς δι­δά­σκει ὅ­τι ἡ ζω­ή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας εἶ­ναι μί­α συ­νε­χής πο­ρεί­α. Εἶ­ναι μί­α πρό­σκλη­ση νά ἀ­φή­σου­με πί­σω μας τά βά­ρη τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας καί νά ἀ­κο­λου­θή­σου­με τόν Χρι­στό στόν δρό­μο τῆς θυ­σί­ας, τῆς ἀ­γά­πης καί τῆς νί­κης κα­τά τοῦ θα­νά­του. Μᾶς κα­λεῖ νά δοῦ­με τή ζω­ή μας μέ­σα ἀ­πό τό φῶς τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως, νά ζή­σου­με μέ πί­στη καί ἐλ­πί­δα καί νά βι­ώ­σου­με τό ἀ­λη­θι­νό νό­η­μα τῆς σω­τη­ρί­ας.

Αὐ­τή τήν ἐ­σω­τε­ρι­κή με­τα­μόρ­φω­ση δέν θά μπο­ρού­σα­με νά τήν ξε­κι­νή­σου­με σέ αὐ­τό τό πό­νη­μα ἄν δέν μᾶς εἶ­­χε δώ­σει κί­νη­τρο πρός ἐ­ξεύ­ρευ­ση πνευ­μα­τι­κοῦ προ­ο­ρι­σμοῦ ὁ ἀ­ξι­ό­λο­γος καθ᾽ ὅ­λα, φίλ­τα­τος, ἀ­γα­πη­τός, ἀ­δελ­φός καί φι­λό­τι­μος ὑ­πέρ τό δέ­ον, Ἄρ­χων εἰ­κο­νο­γρά­φος τοῦ Πα­τρι­αρ­χεί­ου Ἀ­λε­ξαν­δρεί­ας κ. Κων­σταν­τῖ­νος Ξε­νόπου­λος, στόν ὁ­ποῖ­ο ὀ­φεί­λου­με πολ­λάς χά­ρι­τας στήν ἄ­δο­λη καί εὐ­γε­νι­κή προ­σφο­ρά ἀ­γά­πης του ἀ­πό και­ροῦ σέ και­ρό, κα­θώς καί στήν πα­ροῦ­σα καλ­λω­πι­στι­κή ἐ­πι­μέ­λεια.

(Από τον πρόλογο του βιβλίου)